Zuid - Afrika 2016


Liever te laat dan nooit...

Lieve allemaal,                                                                                            30 oktober '16

 

Nou, een beetje (heel erg) laat maar hier is hij dan. Het laatste verslag vanuit zuid Afrika!

Waar waren we gebleven... Ohja, the Robberg Beach Lodge......in Plettenberg Bay. Een aanrader. In de voortuin alleen maar zee, zee en nog eens zee zover je kunt kijken zie je water met woeste golven. Op dag 2 dolfijnen gezien die met bosjes en al duikend door de golven voorbij trokken. Prachtig! 

 

Bij het boeken van de deze Lodge, en bij het checken van de 'things to do' viel het woord Bungee Jumpen al. Laura was mega zenuwachtig en heeft pijn in haar buik gehad, iedere keer dat het woord bungeejumpen ter sprake kwam. Woensdag 28-9 was de dag. Na een heerlijke diner bij Zinzi (hiep hiep hoera voor Lau&Row die 50 maanden samen zijn) en een heerlijke nacht + ontbijt zijn we richting de Bloukrans bridge gereden. Op het oog een prachtige brug van 216 meter hoog die links een mooie berg view heeft en rechts een waanzinnig uitzicht over de zee (als je van Plettenburg afkomt dan he ;)) 

Ergens links een afslag genomen en het terrein opgereden. Toen begon het bij pappa en mamma lichtelijk te kriebelen.... 

 

Vlak onder de brug werd er gesprongen. Een diep ravijn met 1000-den bomen en helemaal onderaan een rivier. Wat er op alle filmpjes op YouTube zo eng uitzag, zagen we nu gewoon in het echt. Een voor een sprongen ze van de brug en in plaats van dat ik (Laura) zenuwachtig was begon ik er eigenlijk ontzettend veel zin in te krijgen. We (Row en ik) hebben zich ingeschreven, kregen tuigjes aan en kwamen terug met op beide rechterhanden ons gewicht, de tijd en ons 'jump number' geschreven. De kriebels werden nu serieus. We hebben diverse sprongen bekeken. Hoog, heel hoog, diep, heel diep...kriebels veranderde in pijn in mijn (Marijk) buik maar ik hield me stoer. Na een dikke kus en knuf plaats genomen voor het scherm met live uitzicht op het springpunt. Kostbaar 'bezit' werd ineens een nummertje....Nummer 53&54. 

Terwijl pappa en mamma beneden voor het scherm aan het kijken waren, begonnen wij de mini tocht om op de brug te komen. Naast een bungeejump kan je ook de welbekende bridge walk doen. Je loopt over de brug heen waar ze in de brug een pad hebben gemaakt van een soort stevig gaas. Je kijkt dus regelrecht het ravijn in. We zijn stoer doorgelopen en waren als eerste van het groepje van ongeveer 20 man bij de eindbestemming. 

Eenmaal daar aangekomen stond er keiharde muziek op, de adrenaline werd steeds erger en het enthousiasme begon alleen maar toe te nemen. Gelukkig waren we (Row en Laura) als derde en vierde dus we hoefde niet lang te wachten. 

 

De sprong was ongelooflijk vet! Rowan mocht als eerste en sprong met een prachtige zweefduik naar beneden. Lau ging daarna, liet zich met armen wijd van de rand afvallen (nadat ze nog een keer gecheckt had of ze écht goed vast zat en mocht springen) en viel de vele meters prachtig richting de rivier naar beneden. Ruim op tijd werden ze allebei weer naar boven getrokken en zwiepte nog een aantal keer op en neer tot ze door Spider-Man weer naar boven werden begeleid. Na een uur of iets kwamen ze weer terug. Dit was achter de rug, thank God maar wat een waanzinnige ervaring. Bucket list, check! 

De filmpjes en foto's werden bekeken en op een stickje gezet en Mart en ik hebben nog wat snuisterijen (Marijkes woordkeuze) voor thuis gekocht want ook hier waren weer voldoende kleedjes met koopwaar (weer Marijkes woordkeuze). Dankbaar dat we weer met vieren het terrein mochten verlaten zijn we gaan lunchen bij 'The Look-out deck'. Hier zagen we de dolfijnen die richting de Lodge voorbij kwamen. Heel bijzonder. s'Avonds bij "The Fat Fish" gegeten en daarna ons heerlijke grote bed in gedoken. 

 

De volgende dag na het ontbijt hebben we de spullen gepakt en uitgecheckt om via de Garden route naar Hermanus te rijden. Een mooie route langs Knysna, Wilderness, Victoria Bay, Mossel Bay en verder veel de N2 want we kwamen in tijdnood door al dat moois. In Hermanus begon de dag daarna het "Whale fest" dus we kwamen op precies het juiste moment. 

 

De dag daarna dan ook echt de eerste walvissen mogen zien in de baai voor onze deur, prachtig! Voor de zekerheid op de dag van vertrek terug naar Nederland een Tour "whalewatching" geboekt hoor, van dichtbij willen we ze natuurlijk ook zien. Voordat de laatste dag was aangebroken zijn Mart en Row nog op pad geweest om te gaan kooiduiken met witte haaien! Ik (Lau) zou eienlijk ook mee gaan maar onze Tour was gecanceld ivm de onderstroom en met moeite hebben we nog 2 plekken in de wacht kunnen slepen (Marijkes woordkeuze) op een andere boot. Lau en Marijk zijn die dag het dorp in gegaan en hebben heerlijk genoten van de voorbij zwemmende walvissen, de heerlijke lunch en het gezellige sfeertje. We zijn de hele dag verrast door een zonnetje en de mannen hebben een mega spannende ervaring gehad wat zeker niet is tegengevallen. Die avond hebben we de sfeer opnieuw kunnen proeven tijdens het eten bij Pear Tree, dit was top! 

 

De dag daarna was het vroeg dag aangezien we om 09:00 bij de kade moesten zijn waar we gingen verzamelen voor de walvissen tocht. Ook dit was opnieuw heel erg gaaf. We hebben veel walvissen gezien, zelfs met baby's en ze kwamen ongelooflijk dichtbij. Wat een grote, mooie en bijzondere beesten. Ze voelen zich schuldig als er in plaats van plankton een visje bij zit en ze doen geen vlieg kwaad. Geweldig. 

 

En toen was de vakantie voorbij. Na de walvissen gedag te hebben gezegd en na een mooie laatste zwaai van een grote vin zijn we teruggelopen naar ons huisje waar we de spullen hebben gepakt en in de auto zijn gestapt waarna we na lang vliegen weer op Schiphol stonden. We kunnen terug kijken op waanzinnige, vette dagen. Veel te kort aan de ene kant maar al zit je hier veel langer zal ook die tijd te kort zijn. Volgens mij (Marijk) heeft Sooph ook 15 dagen 'all inclusive' achter de rug want die heeft bij iedereen mee mogen eten, echt heel lief! Dank daarvoor! 

 

Voor nu: hard brainstormen voor de volgende reis en aftellen tot het volgende avontuur. 

 

Veel liefs, Marijk, Mart, Rowan en Laura!


Cape wines

Ik (M@rijk) heb de eer dit verslag te mogen schrijven als zijnde 'ghostwriter'.   26 september '16

 

Ik pak hem op waar we gebleven waren... 

Na een zeer voorspoedig vluchtje met Mango afgelopen donderdag van Johannesburg naar Cape Town stonden we binnen een kwartier na landen mét onze koffers en backpacks wederom bij Hertz. Met een gloednieuwe parelmoer (lekker pauper!) kleurige Toyota RAV waar pas 1400 km op de teller stond gingen we op pad naar ons tweede adres "Dreamhouse Guesthouse" in Houtbaai. Nou, een Dreamhouse was het! Wat een view! Mooie kamers, Lau&Row helemaal links en wij helemaal rechts. Vreselijk aardige staff, niets was teveel, eigenlijk was alles 'to much' maar dan in de goeie zin van het woord. s'Avonds op advies van DG gegeten bij Papino's, lekker chill, gezellig en dichtbij. Na een zeer uitgebreide FaceTime sessie met mijn lieve schat in Nederland als rozen geslapen die nacht. Na een mooi en super lekker ontbijt in de auto gestapt op weg naar Cape Point. De route was amazing. Veel mooie uitkijkpunten, Lau&Row hebben weer op puntjes en randjes van kliffen gestaan, engbekken! Levert wel mooie plaatjes op moet ik eerlijk bekennen....Onderweg, langs de weg, gestopt bij een beeldenparadijs. Mart & ik hebben een houten giraffe gekocht, in laten pakken in kranten en bubbeltjes plastic dus we hopen dat hij de reis overleeft. Van het één kwam het ander. Na anderhalf uur reden we door met in de achterbak pakketjes waar drugsdealers jaloers op zouden zijn. Variërend van pinguïns, nijlpaarden tot giraffes en de denker. Mooie herinneringen voor thuis. 

 

Aangekomen bij Cape Point gingen de sportievelingen (lees Lau&Row) met een stevige pas de berg op richting de vuurtoren. Ik heb normaliter nul interesse in de NS maar vond het treintje naar boven ineens echt mega interessant dus heb Mart overgehaald (was weinig voor nodig) om met mij mee te gaan :) Op m'n flip flops wel de laatste treden naar de vuurtoren geklommen en ook daar werden wij beloond met een adem benemend uitzicht, wauw! Uiteindelijk weer terug naar beneden en met een sandwich in de auto door naar mijn kleine vrienden @Boulders Beach! Ik heb genoten, werkelijk waar! Ze hadden mij daar mogen laten zitten en een week erna weer op mogen halen. Fantastisch! Bijzondere ervaring, zelfs na Kruger, om zo dichtbij de pinguïns te zijn. Hilarische foto's gemaakt, ik denk een kleine 200, en na ze allemaal dag gezwaaid te hebben (met de belofte ooit terug te komen) weer weggegaan. 

In de auto merkte Row een tikje op, iets in de band. Na een grondige check door beide mannen werd er een (overigens duidelijk zichtbare) dikke bout in het linker achterwiel ontdekt. We waren op weg naar Beau Constantia (Whinetasting) maar bij aankomst bleek deze net te sluiten en omdat we contact moesten zien te krijgen met Hertz besloten we, begeleid door de tik, toch door te rijden naar "Buitenverwachting". Echt een heel vervelende locatie om te moeten wachten op Hertz (not) dus dan gelijk maar 'even' iets te eten en drinken. Na een uurtje of 4 gingen we met een nóg nieuwere Toyota RAV (1200 km op de teller en wit van kleur dit keer) en gevulde buikjes terug naar DG. Abnormaal lekker gegeten en gedronken, 10 sterren wat mij betreft. Het werd nog leuker toen we de rekening kregen. 

 

De volgende dag stond Table Mountain op het programma. Helaas stonden we op met lage bewolking met een net zo'n lage temperatuur. Plannen omgegooid en de dag besteed aan 2 marktjes, een eenmansshow van een zeehond in de haven, een Whinetasting @Beau Constantia (die nu wel open was) en een heerlijke sushi lunch in het pas geopende Harbour House op Constantia Nek. De dag afgesloten wederom bij Harbour House maar dan in Waterfront @Cape Town. Volgende ochtend vroeg op, heerlijk zonnetje en heldere bergtoppen dus buiten ontbeten, spullen ingepakt, uitgecheckt en op naar Table Mountain! Op het laatste moment heb ik besloten om het gondeltje aan mij voorbij te laten gaan en de tocht naar boven te trotseren. Na 20 treden al vette spijt maar teruggaan was geen optie (waren mijn eigen woorden, hoe dom...) dus door geklommen. Lau&Row waren al snel uit het zicht. Binnen 100 minuten bereikte zij de top, echt knap! Ik kwam samen met Mart (mijn mental coach tijdens deze klim, bepakt met zijn fototoestel, rugzak met water en mijn volgepakte handtas (cowboy bag, grote maat) 88 minuten later aan met mijn tong op mijn tenen. Naast dat ik wel 15 redenen kon verzinnen deze Mountain NIET te beklimmen waren er ook 3 voordelen: 1-> het uitzicht, 2-> mega bijgekleurd en 3-> het gevoel van trots. Op allemaal! Na een paar foto's (stuk of 250) door onze huisfotograaf en de nodige springacties van onze 2 acrobaten hebben we een snelle lunch gepakt, onszelf voorzien van vocht (gewoon water hoor (nog) geen bier) en hebben we de gondel terug naar beneden genomen want na mijn spijt moment bij 20 treden heb ik Mart bij tree 22 al laten weten dat ik hem sowieso niet terug zou lopen. Gelukkig gingen Lau&Row ook gezellig met het gondeltje mee. Na een nog af te leggen bergetappe (naar beneden gelukkig) naar de auto heeft Rowie ons moe maar zeer voldaan naar ons 3de adres in Franschhoek gereden. The Villa's at Le Franschhoek. Aangekomen in 'Villa nummer 66' hadden Lau en ik een HNTM moment. Gillend het huis door, woonkamer, keuken, veranda, door naar beneden (daar waren de slaapkamers en badkamers), hilarisch. Na een frisse douche (letterlijk voor Lau want zij ging als laatst en toen was de boiler leeg...) hebben we onszelf verwend voor goed gedrag én inzet bij "Le Bon Vivant"! Pierre Hendriks, een Nederlandse kok die zich 14 jaar geleden in Franschhoek gevestigd heeft met een top restaurant. Vijf gangen met begeleidende wijnen en de nodige verdiende biertjes. Plaatjes van borden, veel te lekker en te veel en dit alles aan een ronde tafel naast het grote raam waarmee je de keuken inkeek. Super vet! Gelukkig maar 7 minuten terug rijden, je zult begrijpen, wederom als roosjes geslapen. De volgende ochtend in het kader van efficiëntie een ontbijtje bij de deli gehaald. Een baquette Roasted Chicken voor Row en voor de rest een baquette Simpley Salmon (ik begrijp de naam niet helemaal want het was alles behalve Simpley, wel handy om mee te nemen misschien dat ze dat bedoelde). Vier wijnhuizen bezocht waarvan de eerste dicht was, erg jammer. Tokara staat dus op de wishlist en doorgereden naar nummer twee, Rust en Vrede. Prachtige landhuizen met mega grond eromheen waar alle druifjes op groeien. Heerlijke 'wijntjes' geproefd. Het derde landgoed was Boschendal. Deze wijn hadden we in Grand Kruger Lodge gedronken en op Boschendal hebben we ook een Tour geboekt en het hele proces uitgelegd gekregen voordat we ook daar aan de proeverij begonnen. Als vierde en tevens laatste Wijnhuis Grande Provence, prachtig landgoed ook weer met heerlijke wijnen! Tot nu toe 4 flesjes in de koffer om van te genieten. Vanmorgen uitgecheckt, ontbijtje bij de deli gehaald en nu op weg naar Plettenberg Bay. Row rijdt, Lau let op de route en bedankt iedereen die we inhalen door even de alarmlichtjes aan en uit te doen. De playlist speelt lekkere nummertjes af. Mart zit klaar met z'n camara want je weet nooit wat je tegenkomt en zo zijn we straks weer ruim 500 km verder in onze reis. Voor degene die zich afvraagt of ik het naar mijn zin heb? Ik geniet met volle teugen! Ik denk overigens dat ik voor alle-4 spreek! 

 

Liefs namens ons, M@rijk.


Op safari!

Lieve allemaal,                                                                                        22 september '16

 

Vanwege heel beperkt internet gebruik de afgelopen dagen is het verslag wat later dan gepland. :) 

 

Na paar temazepammetjes, oxazepammetjes, puzzelboekjes, oogklepjes, (heel veel) warme dekens, dikke sokken, hoofdkussentjes, rennen voor de aansluiting en heerlijke vliegtuig maaltijden, kwamen we na 15 uur vliegen eindelijk aan in Johannesburg! Klaar voor onze zomervakantie! En dan.... Regen. Regen, regen, regen, regen en, zeker voor mij, extreme temperaturen (8 graden). Een iets ander begin dan de normale zomervakantie en we hoopten toch ook wel heel erg dat het snel warmer zou worden, maar hee! Het avontuur is wel begonnen! Nadat alle mensen, wat een volk zijn we toch ook eigenlijk, het vliegtuig het liefst als eerste hadden verlaten liepen we het vliegveld in Johannesburg op. De koffers en backpacks hadden we binnen 10 minuten en na een 'korte' rookpauze (voor de rokers onder ons) zijn we opzoek gegaan naar het kantoortje van Hertz, waar als het goed is een auto voor ons klaar moest staan. Anders dan in Amerika, waar we na een trip met de hertz shuttle bus en twee uur wachten eindelijk onze auto hadden, was dit een klein kantoortje onder het vliegveld en dit ging eigenlijk heel erg goed! We hebben ons extra goed verzekerd, toch rekening gehouden met de mogelijkheid dat er ineens een olifant op je auto gaat zitten (het kan), en binnen een half uur stonden we in de lift met een autosleutel in de handen. De eerste verdieping in de garage, C14. Wat. Een. Bak. Hebben. Wij. Gehuurd. O. M. G. Zoals Row zou zeggen: een Toyota aygo maar dan ongeveer 4 keer zo groot, glanzend wit, van alle gemakken voorzien (daarom zit het stuur rechts, de ruitenwisser links en de knipperlichten rechts...), four wheel drive en super groot! Na het testen van het ruimtelijke inzicht en de enthousiaste gilletjes, foto's van de auto en doorhebben hoe we weg moesten rijden was het zover om de weg op te gaan. 

Row en pappa gaan rijden deze vakantie, Row mocht beginnen. Aangezien we geen TomTom hadden was het best een uitdaging. Om 11:00 zijn we weggereden vanuit het vliegveld, om 18:00 reden we de parkeerplaats op van het resort. De weg ernaartoe was heel lang, het was koud, het regende heel erg hard en aan het einde van de rit werd het wat warmer en stopte de regen. Vooral de laatste anderhalf uur waren gaaf. We kwamen echt al een beetje in de buurt van de typische Zuid Afrikaanse natuur. Uitgestrekte vlaktes waarin we constant aan het zoeken waren naar het eerste dier.. 

 

Nadat we konden genieten van een 4 gangen menu, de super lieve Afrikaans mensen op ons resort en ons prachtige huisje lagen we allemaal om een uur of 22:00 uitgeput en wel in ons bedje. Om 06:30 zaten we met z'n viertjes op de veranda van ons huisje. Met warme kopjes thee en koffie en een dik deken zaten we op de safari achtige stoelen te genieten van alle geluiden. De mensen van het resort hadden gezegd dat het heel vaak gebeurd dat de giraffen en zebra's over het resort lopen dus we hebben heel erg goed gezocht, helaas zonder resultaat. 

Na een lekker ontbijtje met vers gebakken eitjes zijn we zo snel mogelijk de weg op gegaan opweg naar het Kruger National Park. We waren alle vier zo ontzettend zenuwachtig voor wat er zou gaan komen, we hadden geen idee! Je voelt je weer net een kind die spoorzoekertje doet. Alleen ga je nu niet opzoek naar rode vlaggetjes maar naar hele grote dieren. Tijdens de rit, vlak na de afslag bij het resort zagen we het eerste dier, een impala! Dit is een soort hert waarvan er meer dan 150.000 in het park zitten, dit diertje heeft ons heel vaak doen geloven dat we eindelijk een leeuw, cheeta, of luipaard zagen. Maar van dit eerste hertje hebben we wel 20 foto's gemaakt haha! Voordat je in het park komt moet je door een aantal poorten heen waar Afrikaanse mensen de achterbak moeten checken, ze zijn momenteel erg aan het stropen op de neushoorns, en waar je de namen van de inzittenden van de auto's moet opschrijven. Voor de hoofdingang van het Kruger moet je eerst over een hele lage brug, aan beide kanten van deze brug heb je een heel mooi uitzicht. In dit watertje hebben we schildpadden, buffels, krokodillen en zelfs een keer twee olifanten gezien, en dan ben je nog niet eens officieel in het park! Toen we door de officiële ingang gingen werden de zenuwen steeds erger. We hebben onze auto Bitchie (een Mitsubishi) volgetankt en zijn na een plaspauze eindelijk het park opgereden. 

 

Ik overdrijf niet als ik zeg dat we heel erg veel mazzel hebben gehad. We hebben zo ongelooflijk veel gezien dat we de tel zijn kwijtgeraakt. We hebben een impala in een boom zien hangen, dood en half aangevreten, en we hebben het luipaard, die voor deze prooi gezorgd had, onder de boom zien zitten. Net op het moment dat we stonden te kijken besloot het jachtluipaard om net op dat moment op te staan en de boom in te klimmen, wat een prachtig gezicht was dit en wat zijn het toch mooie dieren. Zodra er in het park een leeuw, luipaard of cheeta gezien wordt, verzamelen zich op de een of andere manier alle auto's die in de buurt zijn op die plek. Je moet echter net heel veel mazzel hebben dat het dier ook gaat bewegen. De meeste mensen die we gesproken hebben hebben vooral de cheeta en het luipaard echt alleen van heel ver weg met een verrekijker gezien. Wij hebben naast het luipaard 5 cheeta's gezien waarvan 3 volledig en op een kleine afstand, ook weer net op een plek waarbij de cheeta heel relaxt in het zonnetje zat. Er zijn maar 120 cheeta's in het hele park dus dit is best wel heel bijzonder. Het enige dier wat we niet veel en heel volledig hebben gezien is de leeuw. We hebben een hele tijd bij een leeuw en leeuwin gestaan die lagen te slapen maar hier moest je goed voor kijken wilde je ze zien. Een andere leeuwin hebben we van veraf gezien. 

 

Olifanten, zebra's en giraffen hebben we ongelooflijk veel gezien. De eerste olifanten zagen we toen we aan het lunchen waren, waar op 50 meter afstand een hele groep nijlpaarden aan het zonnen waren. Deze lunch plek lag boven het water in een soort hele grote boomhut. Eerst zagen we 1 olifant oversteken en later werden we verrast met een andere olifant die met een baby liep. Ze hebben een hele tijd bij het water gestaan om te drinken en zijn toen weer vertrokken. We hadden de hele dag nog geen olifant gezien dus we waren ontzettend blij! Na de lunch wilden de olifanten ons denk ik nog meer verrassen want daarna hebben we er nog heel erg veel gezien. Zelfs naast de auto, de weg overstekend, in hele grote groepen terwijl ze aan het spelen waren en door het zand aan het rollen waren, en heel veel olifanten met baby's. Wat een prachtige en vooral grote dieren en wat zijn ze ineens eng als ze naast je auto staan, zo bijzonder. 

 

De zebra's hebben ons ook heel gelukkig gemaakt. Ook deze zijn de weg over gestoken, waren bij het water, stonden te grazen langs de weg en ze waren zelfs naar ons resort gekomen! We zaten in het zwembad van het resort (een uitrust dagje omdat we die dag een sunsetdrive en nightdrive door Kruger zouden doen) tot Row op een gegeven moment 'ZEBRA!' riep. De nodige grapjes waren al gemaakt dus het duurde even voordat we hem echt geloofde maar uiteindelijk inderdaad. Achter ons resort kwam er een groep van zeven zebra's gelopen. We waren zo blij dat we dit mee mochten maken, en geloofden de werknemers van het resort dan ook gelijk. Pappa en mamma besloten om even weg te gaan bij het zwembad om naar ons huisje te lopen om te kijken of er nog andere dieren waren. Niet veel later, zo'n 5 minuutjes daarna, kwam pappa rennend terug. "Er zijn giraffen!!!" Zo snel als we konden zijn Row en ik meegerend met pappa en hij had gelijk. Achter ons huisje liepen 7 giraffen op nog geen 10 meter afstand van ons. We wisten niet wat we zagen. Zo maf dat die beesten overal gewoon lopen, zonder hek ervoor. In het park hebben we ook heel vaak mogen genieten van de giraffen. Ik heb mijn droom foto kunnen maken met de giraffe voor de ondergaande zon. Zo'n foto is zo afhankelijk van veel factoren en alles klopte gewoon, de giraffe besloot net om naar de andere kant van de weg te lopen, de zon stond zo mooi. Echt gaaf. Ook zijn de giraffen meerdere keren over de weg gestoken, hebben we er veel gezien met baby's, en ze waren er gewoon eigenlijk altijd op de mooie momenten. 

 

Een ander spannend momentje was of we wel of niet een neushoorn zouden zien. Deze hebben we de eerste dag niet gezien. De tweede dag zagen we een andere witte auto een pad inrijden waar je niet in mocht. We hebben de auto stil gezet en zijn met de verrekijker gaan kijken waarna we twee grote dieren zagen staan. We konden het niet goed zien omdat ze nog erg ver stonden dus we zijn heel slecht geweest en zijn de weg ingereden waar we voor slecht gedrag werden beloond: 2 neushoorns. Serieus, deze dingen zijn zó groot in het echt en die hoorns zijn ook zo groot en puntig. Hele enge beesten maar ook zo gaaf. Na deze twee hebben we er uiteindelijk toch nog heel wat gezien dus ook hier mochten we niet over klagen. 

Verder hebben we overdag hyena's en zelfs wilde honden gezien (ook maar 120 van in het hele park), veel gnoes, 2 civetten (mini katachtige beesten) baboons (grote apen), maki's (kleinere aapjes met zwarte gezichtjes),veel arenden, gieren, adelaars, heel veel kudu's (dit zijn hele grote, brede herten), hagedissen, veel soorten vogels, kalkoenen en steenbokken gezien. Row heeft er daarbij een nieuw lievelingsdier bij: Herman, een soort hele dikke duizendpoot die zich oprolt als er gevaar in de buurt is. We weten de echte naam van dit beestje niet dus we hebben hem maar Herman genoemd. 

Ongeloofwaardig allemaal he :) 

 

De laatste avond, gisteren dus, hebben we een tour geboekt met een safari bus. Bij de eerste tour vertrokken we om 16:30 richting het park. Al vrij snel zagen we een olifant met een klein olifantje, en even later toen het donker werd hebben we een stekelvarken, een das, 2 cheeta's, 2 luipaarden, zebra's, giraffen, hyena's en neushoorns gezien. Ook konijnen en een mooie vogel met twee kuikentjes haha! Uiteraard hebben we ook een stuk of 50 impala's gezien (als dit er niet meer waren). Toen het donker werd mochten we met hele grote lampen gaan schijnen en moesten we ineens gaan zoeken naar ogen in plaats van naar dieren. Oranje/rode ogen zijn katachtige, wit/blauw waren impala's, en een beetje licht blauw waren zebra's. Super spannend en een heel ander leventje dan overdag. 

 

Na deze tour stond er nog een nacht safari op het programma. We waren blij dat we de middagsafari hadden gedaan want we hebben hier niet zoveel gezien. We hebben wel langs de weg een grote olifant met een baby olifantje van 7 maanden gezien, een buffel, een giraffe van veraf en een aantal zebra's. En 17 konijnen. 

 

Na de safari's reden we voor de laatste keer met Bitchie uit het Kruger, dit is altijd een jammer moment als je ergens weg moet waar je het zo naar je zin hebt. Toen we echter bijna thuiswaren kwamen we op het pad achter onze huisjes twee zebra's en een giraffe tegen. Dit was nog wel heel erg mooi. Toen we thuiskwamen stond er nog een grote schaal voor ons klaar met allemaal eten, dat hadden ze van het resort klaargezet omdat we daar in de avond niet hadden gegeten. Ze zijn allemaal ontzettend vriendelijk, alles is mogelijk en ze hebben met grote glimlachen gekeken naar de foto's die we hebben gemaakt. Het eten is heerlijk en op de aankomstdag na hebben we iedere dag boven de 30 graden met heel veel zon gehad, heel fijn! 

Nu zitten we, na opnieuw een autoreis van 4.5 uur, op het vliegveld in Johannesburg te wachten op ons vliegtuig naar Kaapstad! We zijn benieuwd wat ons daar weer te wachten staat... 

Jullie horen weer van ons :)! 

 

Veel liefs!